Presa Canario

Αναφορές στα αυθεντικά, πρώτα αυτά σκυλιά υπάρχουν από τον 15ο και 16ο αιώνα.
Μετά την κατάκτηση των Κανάριων Νήσων θεωρείται ότι οι σκύλοι μεγάλου μεγέθους είτε προϋπήρχαν εκεί, είτε μεταφέρθηκαν εκεί από τους Ισπανούς Κονκιστανδόρους, είτε και οι δύο περιπτώσεις να ευσταθούν. Αυτό που είναι γνωστό, είναι ο λόγος για τον οποίο εξετράφησαν αυτά τα σκυλιά : για την φύλαξη φάρμας, την φύλαξη κοπαδιών και για την αντιμετώπιση άγριων ή αδέσποτων σκυλιών.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με τις γενετικές «εισφορές» που βοήθησαν στην δημιουργία των Presa Canario. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι το τσοπανόσκυλο ράτσας Ιβηρικό Presa (Perro de Ganado Majorero) ηταν αυτό που χρησιμοποιήθηκε κατ’ αρχήν για την δημιουργία του Canary Presa. Το Ganado ήταν ράτσα μετρίου μεγέθους, έξυπνο, με έμφυτο ένστικτο, ένας άφοβος φύλακας. Στην δημιουργία των Presa συνέβαλλαν και άλλες ισπανικές ράτσες, ειδικά τα μεγάλα Presa Espanol και οι γνωστές για τα αρπαχτικά τους ένστικτα ράτσες μπουλντογκ ( Alano). Με τον καιρό τα νησιώτικα σκυλιά εξελίχθηκαν σε ένα εντελώς διαφορετικό είδος λόγω των επιρροών από τις Ισπανικές ράτσες. Περί τον 18ο αιώνα Άγγλοι έποικοι και έμποροι έφεραν τα δικά τους Bandogees και Tiedogs – τους πρόγονους των Μπουλντογκ και των mastiff – στα Κανάρια Νησιά και λίγο αργότερα δημιούργησαν τις ράτσες των πρωταθλητών τους, τα Μπουλντογκ και Μπουλ-τεριέ και άρχισαν να τα διασταυρώνουν με τα τότε υπαρχόντα « Perro de Presa » του Αρχιπελάγους των Κανάριων. Ο βαθμός της γενετικής συνεισφοράς του καθενός από αυτά τα είδη στην τελική εξέλιξη του Presa Canario είναι κάτι που παραμένει αναπάντητο.
Το τελικό συστατικό που ολοκληρώνει την δημιουργία του Presa Canario ήταν η γενετική συνεισφορά του Bardino Majorero, ενός προ-Ισπανικού τσοπανόσκυλου από το Νησί Fuerteventura. Η ράτσα αυτή συμπεριλήφθη για την εξυπνάδα, την φυσική αντοχή, τα έξοχα ένστικτα φύλακα που είχε, τα καταπληκτικά δόντια και το ατέλειωτο κουράγιο της. Στις παραδοσιακές λειτουργίες της φύλαξης και του μαζέματος των κοπαδιών, συμπεριλήφθη ακόμα μία, σε μεγάλη ευχαρίστηση των περισσοτέρων νησιωτικών εκτροφέων : ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ!
Την δεκαετία του 1940 επεβλήθη απαγόρευση των σκυλομαχιών στα νησιά, αν και είναι γνωστό ότι γίνονταν ομηρικές σκυλομαχίες κατά την διάρκεια και της επόμενης δεκαετίας. Σ αυτή την περίοδο, ο αριθμός των σκύλων Presa Canario έπεσε κατακόρυφα. Τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμη περισσότερο για την ράτσα αυτή με την είσοδο των German shepherd, του Doperman και του Great Dane. Η προτίμηση δε των αγοραστών σκύλων σ’ αυτές τις ράτσες, κόντεψε να προκαλέσει τον αφανισμό της ράτσας των Presa Canario. Κατά την διάρκεια της μαύρης αυτής περιόδου, τα Presa δίνοντας σε μικρούς αριθμούς σε αγρότες και κτηνοτρόφους, σαν σκύλια – φύλακες.
Η αναγέννηση της παραλίγο εξαφανισμένης ράτσας των Presa Canario ξεκίνησε στην αρχή της δεκαετίας του 1970, όταν γνωστοί εκτροφείς δημιούργησαν δυνατά Presas, με εξαιρετικά ένστικτα φύλακα, δυνατό ταπεραμέντο, ήρεμα αλλά αποφασισμένα και εξαιρετικοί φύλακες της περιοχής τους, με ατελείωτο κουράγιο.
Η πλήρης «επιστροφή» των Presa Canario ξεκίνησε το 1982, όταν μια ομάδα εκτροφέων από την Τενερίφη δημιούργησε σύλλογο με σκοπό την επανεγκαθίδρυση των Presa Canario όπως είχε ξεκινήσει τις προηγούμενες δεκαετίες. Ο Ισπανικός Σύλλογος των Presa Canario δημιουργήθηκε από συνεργαζόμενους εκτροφείς από τα Gran Canaria τη Lanzarote, την Fuerteventura και το Lapalma. Τον Ιανουάριο του 1983 ο Σύλλογος αναγνωρίσθηκε από το Ισπανικό REAL CANINE SOCIETY CENTRAL. Οι προσπάθειες και οι επιτυχίες του συλλόγου αυτού έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην τελική παρουσίαση των καινούργιων «πρωταθλητών των εκτροφέων», όπως κρίθηκε στον ετήσιο διαγωνισμό που διοργανώθηκε, με συμμετοχές από τα νησία και την ηπειρωτική χώρα. Τώρα σε, το ενδιαφέρον που υπάρχει για την εκτροφή των συγκεκριμένων ζώων έχει εξαπλωθεί σε όλη την Ευρωπαϊκή αλλά και την Αμερικανική ήπειρο.
Αναφέρεται ότι στα τέλη της δεκαετίας του 1980 λίγα Presa Canario εισήχθησαν στις ΗΠΑ είτε από μεσίτες, είτε από ενδιαφερόμενους εκτροφείς. Αρχικά ήθελαν να διασταυρώσουν τη ράτσα με το Αμερικάνικο Aficionado, σύντομα όμως φάνηκε, με τη δημιουργία διάφορων συλλόγων εκτροφέων, ότι η ράτσα αυτή γινόταν δημοφιλής. Οι φίλοι των σκύλων ήθελαν να κατέχουν και να εκθέτουν αυτή τη σπάνια ράτσα σκυλιών.
Το 1990 ιδρύθηκε στις ΗΠΑ ο Σύλλογος “National Perro de Presa Canario” δίνοντας τη δυνατότητα κάποιου είδους ληξιαρχείου, για τα αυθεντικά αυτά σκυλιά. Τον Ιανουάριο του 1997 όλα τα αυθεντικά Presa Canario μπορούσαν να καταγραφούν στο American Kennel Club, υπαγόμενα στο πρόγραμμα Foundation Stock Servise και λίγο αργότερα δημιουργήθηκαν κι άλλοι Αμερικάνικοι Σύλλογοι για το Presa Canario. Μερικοί από αυτούς μάλιστα, αδελφοποιήθηκαν γρήγορα με το νέο Canary Island Dogo Club, τα μέλη και τους εκτροφείς του. Η συμμαχία αυτή είχε σκοπό να κερδίσει την αναγνώριση των εκτροφέων του Οργανισμού FCI, για την οποία ήταν απαραίτητη η αλλαγή του ονόματος της ράτσας από Presa Canario σε Dogo Canario. Εκτός από την αλλαγή αυτή της ταυτότητας της ράτσας, επήλθε και η δημιουργία μιας μικρότερης μορφής του ιστορικού Presa Canario. Ο καινούριος αυτός σκύλος φαίνεται ότι είναι περισσότερο ο «τύπος» των εκθέσεων, απ’ ότι ήταν ο φύλακας, ο γνωστός Perro de Presa Canario.
Σήμερα γνωστοί Ισπανοί και Αμερικάνοι εκτροφείς των Dogo Canario συνεχίζουν την αποστολή τους δημιουργώντας υγειής, λειτουργικούς σκύλους, με σωστή μορφολογία, καλού χαρακτήρα, με δυνατό ταμπεραμέντο, διατηρώντας τα κληρονομικά πλεονεκτήματα της ράτσας.